ความรู้สึก

posted on 24 Feb 2008 20:54 by pratwo in MindFeeling

 

เคยถามตัวเองหลายครั้ง

จะเสาะหาความรู้สึกอ่อนโยน จริงใจ

จากผู้คนไปอีกนานเท่าไหร่

 

รู้ทั้งรู้...

ว่าโลกใบนี้ กว้างใหญ่

หัวใจคนซับซ้อน บางครั้งเกินจะเข้าใจ

 

ไม่ใช่คนที่รักคนง่าย

ไม่ใช่คนที่สนใจอะไรมากมาย

ไม่ได้เป็นคนดี...กับคนทั่วไป

แข็งกระด้าง...ไร้น้ำใจ

เคยถามตัวเอง...ว่า

สิ่งที่แสดงออกเหล่านี้เป็นเพียงเปลือกนอก

ที่ป้องกัน...ความอ่อนแอ และความอ่อนไหว

ที่แทรกตัวสอดซึมอยู่ภายใน

เพื่อเป็นภูมิคุ้มกันตัวเอง...ต่อความอ่อนไหวของอารมณ์

ที่ดูเหมือนเจ็บช้ำได้ง่าย มากมายหลายเท่ากว่าคนทั่วไป

 

อาจจะใช่......

สร้างเปลือกเคลือบคุมใจตัวเองเสียหนา

กั้นตัว...กั้นหัวใจให้ปราศจากความรัก

ปราศจากความรู้สึกต่อคนรอบข้าง

แต่ทำไมหล่ะ.....

หัวใจยังเสาะแสวงหาความรัก

ความเข้าใจ ความอ่อนโยน

ความห่วงใย จากใจใครสักคน

 

ฉัน...หิวโหย

         ความรัก

         ความรู้สึกดี ดี

         ความเข้าใจ

          ความอ่อนโยน

          ความจริงใจ

จากคนที่หัวใจต้องการ

 

ความรักไม่ได้เกิดขึ้นกับฉันบ่อย

ฉันเกียจคร้านที่จะรู้สึกรักใคร

ความรักของฉันมันเป็นแบบฉบับของตัวเอง

ความรักของฉัน....

          ทำให้ฉันไม่เคยสิ้นศรัทธากับคนที่ฉันรัก

          ทำให้ฉันอ่อนไหว

         ทำให้ฉันอ่อนแอ

         ทำให้ฉันโหยหา ความรู้สึกคิดถึง

         ทำให้ฉันต้องการ....ที่จะเป็น

                           คนที่ถูกรัก

                           คนที่ถูกคิดถึง

                            คนที่ถูกห่วงใย

                             คนที่ได้รับความรู้สึกดี ๆ กลับมาบ้าง

 

ฉันไม่เข้าใจ

ทำไมเวลาฉันรักใคร

ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้

ความรู้สึกที่ไม่เป็นดังใจต้องการ

ทำให้ฉันเจ็บปวด

ทำให้ฉันเศร้า

ทำให้ฉันเหงาภายในใจ

 

ฉันเกลียดความรู้สึก

ตอนที่ฉันมีความรัก

เพราะมันทิ่มแทงหัวใจฉันให้เจ็บระบบ

แต่ฉันก็ไม่เคยเข้าใจ

ทำไม....

ฉันไม่เดินออกไป

ทำไม

ฉันจึงเลือกที่จะยืนอยู่ตรงนี้

ทำไม

ฉันจึงอ่อนแออ่อนไหวมากมาย

 

ฉัน....เป็นคนที่จริงจังกับความรักเสมอ

แต่ทำไม..............

ฉันจึงเจอคนที่ไม่เคยรักฉัน

แต่ทำไม

ฉันจึงไม่เคยเจอคนที่ห่วงใยและใส่ใจฉัน

แต่ทำไม

คนที่ฉันรักทุกคนจึงไม่เคยรักฉัน

หรือเป็นเพราะ...

ฉันไม่ดีพอ

ฉันมันงมงาย

ฉันมันอ่อนไหวเกินไปในความรัก

 

ใครรอบตัวก็รู้...

ฉันเป็นคนที่ทำงานเก่ง

ฉันเป็นคนที่กล้าตัดสินใจ

ฉันเป็นนักสู้ที่ไม่เคยท้อถอย

ฉันไม่เคยกลัวความเหนื่อยล้าที่เกิดจากร่างกาย

 

แต่ที่คนอื่นไม่เคยมีใครรู้ ก็คือ

ฉันคนนี้....อ่อนแอเหลือเกิน

ไม่เคยกล้าตัดสินใจ

ไม่เคยกล้าที่จะทอดทิ้ง

ไม่เคยกล้าที่จะไม่รักคนที่ไม่รัก

 

ฉันเคยฝัน...

ฉันเคยหวัง..

ว่าจะมีใครสักคน

ที่เข้ามาทำให้หัวใจที่เงียบเหงา

อ่อนแอ อ้างว้าง...ดวงนี้

มีคนมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย

มาทำให้หัวใจที่ว้าเหว่ดวงนี้

หายเงียบเหงา....ลงบ้าง

อยากได้ยินคำว่าคิดถึง

อยากได้ยินคำว่าห่วงใย

อยากได้ยินเสียงหัวใจที่หัวใจเต้นจังหวะตรงกัน

 

แต่ฉันก็ไม่เคยได้รับ

ฉันยังคงเป็นนักรักที่แย่ต่อไป

ฉันยังคงงมงายกับคนที่ไม่เคยมีความรู้สึกดีๆ ให้ฉัน

ฉันยังคง....รักคนที่ไม่อ่อนโยน

                   คนที่ไม่เคยอ่อนไหว

                   คนที่ไม่เคยมีความอ่อนหวาน

 

ความรักของฉัน.....

..นานนานจะเกิดขึ้นสักครั้ง

แต่ทำไม...ความรู้สึกที่เกิดขึ้น

ในใจที่ดวงนี้

มันจึงคงทนและหยั่งยืนนาน

ทำไม....หัวใจถึงไม่เหราะเหละ

เหมือนคนธรรมดาทั่วไป

ทำไม...ต้องมั่นคง

             ต้องอ่อนไหว

             ต้องคิดมากมาย

 

ใครสักคน

ที่อยู่เบื้องบน

คนที่มองไม่เห็น

ช่วยเปลี่ยนได้ไหม

เปลี่ยนหัวใจดวงนี้

ให้ทานทนต่อความเย็นชา และเฉยเมยของคนที่ตัวเองรัก

เปลี่ยนให้เป็นคนที่ไร้ความรู้สึก

คนที่ไม่สนใจ...คนที่ไม่รับรู้

คนที่ไม่ต้องการความรู้สึกดีๆ

เหมือนคนที่ท่านประทานมาให้ฉันคนนี้

edit @ 8 Jul 2009 20:04:56 by papa

Comment

Comment:

Tweet