ของฉันหาย
posted on 08 May 2008 18:13 by pratwo in MindFeeling
เมื่อเช้า.....กุญแจฉันหาย
ฉันหันไปมองคนที่ฉันรู้สึกว่าจะบ่น คำเดิม ๆ น่าเบื่ออะไรสักคำ ออกมา
แปลก...สิ่งที่ฉันเห็นกลับเป็น
ความกระตือรือร้นที่จะช่วยฉันหา
เค้าไม่พูดอะไร เดินวนหาไปมา...
ท่ามกลางของบนโต๊ะทำงานที่ฉันชอบตั้งของระเกะระกะเต็มไปหมด
ให้เธอคอยบ่นฉัน...จนฉันเบื่ออยู่เสมอ...
เราเดินวนเวียน หาซ้ำไปมา ใช้เวลาเป็นชั่วโมง
ก่อนที่ความพยายามของฉันจะสิ้นสุดลง
เค้าก็ไม่พูดอะไรสักคำ...
ฉันเดินลงมาด้วยความรู้สึกที่หงุดหงิดตัวเอง
ฉันมีกุญแจสำรอง....แต่ไม่ได้อยู่กับฉัน
เค้าถาม...ฉันพูดปด..........ฉันบอกความจริงไม่ได้ว่ากุญแจสำรองอยู่ที่ไหน
ฉันบอกว่า..ลืมไว้บ้านแม่..เค้ายิ้ม..
และก็บอกฉันว่า......."โทรไปบอกให้แม่ดูสิ"
ฉันไม่กล้าโทร.. "ไม่เป็นไรฉันโทรเอง" ฉันบอกเค้าด้วยน้ำเสียงที่เบาหวิว
ความรู้สึกผิดได้จู่โจมเกาะกุมหัวใจฉัน.....
"ฉันผิด"..มีหลายๆ อย่างที่ฉันทำ และทำในสิ่งที่เค้าไม่เคยคาดคิด
ทำในสิ่งที่เค้าจะต้องเสียใจมากมาย
ความรู้สึก ผิด เกิดขึ้นในใจฉัน...
ระหว่างทาง เค้าลูบมือฉันเบา ๆ
"อย่าคิดมากสิ....ไม่ต้องกังวลไปหรอก เดี๊ยวกลับบ้านไปเอาเป็นเพื่อน"
ฉันมองหน้า...เค้า..เค้ายิ้ม...พยายามทำให้ฉันคลายความรู้สึกเครียดลง
แต่ความจริงในใจ...ในใจที่ฉันรู้อยู่เพียงคนเดียว.. ว่าเครียด
เครียดที่ ฉันทำในสิ่งที่ไม่ดีต่อเค้า...คนที่เอื้ออาทรต่อฉันเสมอ...
ฉันเข้ามาทำงานสาย...
ฉันโทรไปยังที่ที่ฉันรู้ว่ากุญแจสำรองอยู่ที่ไหน
สิ่งหนึ่ง.........ที่ฉันได้รับรู้.....คือฉันไม่สามารถติดต่อเธอได้
ฉันฝากข้อความ...ใจความสำคัญบอกเพื่อนเธอไว้
แต่สิ่งที่ฉันได้รับ........คือความเงียบเฉย
ความเฉยเมย.....................................ที่ฉันได้รับจากเธอ
ตอบแทนความรู้สึกดี ดี ที่ฉันมีอยู่ในใจให้เธอเสมอ
หลายเดือนที่ผ่านมา
สำหรับฉัน...เธอเป็นคนที่ฉันให้ความหมายและสำคัญมากที่สุด
ส่วนเค้า...กลายเป็นแค่เพียงคนที่ฉันเคยรู้สึก
ในช่วงที่ฉันมีเธอ......เค้ากลายเป็นส่วนเกินที่ฉันไม่เคยนึกถึง
ในช่วงที่ฉันไม่มีเธอ....เค้าก็กลายเป็นส่วนเกินที่ฉันไม่อยากมี
ต่างกันตรงที่.....ในเวลาที่ฉันรู้สึกอย่างนี้....
เชื่อไหม.........สิ่งที่ฉันได้รับจากเค้าเสมอ
ก็คือความใส่ใจ ...ความใส่ใจที่ฉันละเลยไม่เห็นค่า
เค้ากลายเป็นแค่ความรำคาญที่คอยขวางหูขวางตา
เป็นเพียงแค่คนที่ฉันเคยอยากผูกพัน
คนที่ฉันเคยรัก........และแค่คนปัจจุบันที่ฉันไม่เคยสนใจ
สำหรับเธอ...แม้นจะสักกี่ครั้งที่ฉันต้องเสียใจ
ฉันกลับรู้สึก รู้สึกว่า เธอมีความหมาย
แม้นตั้งแต่วันที่.....ฉันไม่ได้คุยกับเธอ
ฉันยังอยากเป็นคนที่รักและหวังดีกับเธอ
เป็นเหมือนสายลมของความรักที่โอบกอดตัวเธออยู่เสมอ
วันนี้..ตอนนี้....หัวใจฉัน.......
พบว่าสิ่งที่หายคือกุญแจ
แต่สิ่งที่ฉันหาเจอกับกลายเป็น
ความรู้สึก
ความรู้สึก
ความรู้สึก........ที่เคยหาย
และฉันไม่เคยคิดว่าจะเจอมันอีก
edit @ 8 May 2008 18:16:16 by papa
มันเหมือนว่า ได้ลุ้นได้พยายามในการครอบครองสิ่งที่มีค่าสำหรับเรา จนบางครั้งความมุ่งมั่นจดจ่อในสิ่งนั้น ทำให้เรามองข้ามสิ่งดีๆ ที่อยู่ใกล้ตัวอยู่กับเราเสมอจนเราแทบไม่เคยรู้สึก จนกว่าจะถึงวันที่เราจะสูญเสียสิ่งนั้นไป
อยากให้ทบทวนดีๆ มองซ้ำไปซ้ำมา ให้เห็นในความเป็นจริง อย่ามองให้เห็นในสิ่งที่ใจเราอยากเห็น แล้วเราคงตัดสินใจได้ถูก เพียงเท่านี้ ชีวิตเราก็มีความสุขแล้วละค่ะ
ฝันดีนะคะ
#1 By ~ N ~ on 2008-05-11 21:56